پساب ابری یکی از رایج ترین نشانه هایی است که نشان می دهد یک سیستم شناور هوای محلول طبق انتظار عمل نمی کند. با این حال، کیفیت پایین پساب DAF به طور خودکار به این معنی نیست که دستگاه خیلی کوچک است یا به مواد شیمیایی بیشتری نیاز است. اضافه بار هیدرولیکی، هوای محلول ناکافی، لخته سازی ناپایدار، جریان بازیافت نادرست، امولسیون سازی FOG یا حذف ضعیف لجن همگی می توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. سریع ترین راه برای حل مشکل، تشخیص روند به ترتیب صحیح است.
پساب DAF ابری همیشه به این معنی نیست که DAF خیلی کوچک است
هنگامی که جامدات معلق در آب تصفیه شده ظاهر می شوند، اپراتورها اغلب یکی از دو فرض فوری را مطرح می کنند: DAF بیش از حد بارگذاری شده است یا دوز شیمیایی بسیار کم است.
هر دو می توانند درست باشند، اما آنها تنها بخشی از علل احتمالی هستند. پساب ابری یک علامت است نه یک تشخیص.
ظاهر بصری پساب می تواند سرنخ های مفیدی را ارائه دهد. مه ریز، لخته های قابل مشاهده، درخشش روغنی، لجن سطح ضعیف، یا لجن های ناگهانی کدورت اغلب به سمت قسمت های مختلف فرآیند اشاره دارد.
| علامت مشاهده شده | اولین چیزهایی که باید بررسی شود |
|---|---|
| مه معلق ریز | انعقاد، pH و کیفیت لخته سازی |
| لخته قابل مشاهده در پساب | اضافه بار هیدرولیک، شکستن لخته یا اتصال کوتاه |
| براق روغنی | امولسیون سازی FOG، تهویه شیمیایی و اتصال حباب |
| افزایش ناگهانی کدورت | اوج جریان، شوک ورودی یا تغییر شیمیایی |
| لایه لجن شناور ضعیف | هوای محلول، جریان بازیافت و نسبت هوا به جامد |
| شناور خوب اما پساب کثیف | خراشنده، خروج لجن یا اختلال در منطقه شناورسازی |
تغییر دوز شیمیایی، جریان بازیافت یا فشار بدون شناسایی علت واقعی می تواند فرآیند را پایدارتر کند و هزینه عملیاتی را افزایش دهد.
قبل از تنظیم مواد شیمیایی، بارگیری هیدرولیک را بررسی کنید
اضافه بار هیدرولیک یکی از اولین شرایطی است که باید بررسی شود، زیرا هیچ مقدار پلیمر اضافی نمی تواند به طور کامل آب عبور سریع از منطقه شناور را جبران کند.
اگر جریان ورودی افزایش یابد در حالی که منطقه شناور موثر بدون تغییر باقی بماند، نرخ بارگیری هیدرولیک افزایش می یابد:
بار هیدرولیکی بالاتر زمان در دسترس برای اتصال حباب، افزایش لخته و جدایی بین لایه لجن شناور و آب شفاف را کاهش می دهد.
اپراتورها باید شرایط فعلی را با اساس طراحی اصلی مقایسه کنند:
- جریان ورودی جریان؛
- اوج جریان ساعتی؛
- متوسط جریان عملیاتی؛
- جریان بازیافت؛
- منطقه شناور موثر؛
- ظرفیت یکسان سازی موجود
اگر پساب عمدتاً در طول پیک تولید، دوره های شستشو یا تخلیه دسته ای کدر شود، بارگیری هیدرولیک باید قبل از افزایش دوز شیمیایی بررسی شود.
یک مخزن یکسان سازی اغلب می تواند این پیک ها را کاهش دهد و هم بارگیری هیدرولیکی و هم عملیات شیمیایی را تثبیت کند.
آیا DAF به اندازه کافی حباب های ریز تولید می کند؟
DAF به حباب های هوای ریز متصل به لخته و آلاینده های معلق بستگی دارد. اگر تولید حباب ضعیف یا ناهموار شود، راندمان شناورسازی می تواند به سرعت کاهش یابد حتی اگر خود مخزن اندازه مناسبی داشته باشد.
موارد زیر را بررسی کنید:
حباب های بزرگ
حباب‌های بزرگ خیلی سریع بالا می‌روند و ناحیه چسبندگی کمتری را برای لخته‌های ریز فراهم می‌کنند. آنها ممکن است نشان دهنده آزاد شدن فشار ضعیف، اشباع ناکافی، یا مشکل در دستگاه آزاد کننده باشند.
حباب های خیلی کم
چگالی ضعیف حباب معمولاً به تولید ناکافی هوای محلول، جریان بازیافت ناکافی، فشار کم یا مشکلات اشباع هوا اشاره دارد.
توزیع ناهموار حباب
اگر یک ناحیه از منطقه شناور شیری با حباب به نظر برسد در حالی که ناحیه دیگر نسبتاً شفاف باقی بماند، سیستم رهاسازی ممکن است مخلوط هوا و آب را به طور یکنواخت توزیع نکند.
حباب های ریز و با توزیع مناسب فرصت های بیشتری را برای اتصال نسبت به تعداد کمی از حباب های درشت فراهم می کنند.
نسبت هوا به مواد جامد ممکن است خیلی کم باشد
حتی زمانی که جریان هیدرولیک بدون تغییر باقی می ماند، در صورت افزایش بار جامد، DAF می تواند بیش از حد بارگذاری شود.
برای مثال، یک نیروگاه ممکن است با 25 متر مکعب در ساعت به کار خود ادامه دهد در حالی که TSS ورودی از 800 میلی گرم در لیتر به 1500 میلی گرم در لیتر افزایش می یابد.
جرم جامدات وارد شده به سیستم به طور قابل توجهی افزایش می یابد:
25 × 800 ÷ 1000 = 20 کیلوگرم TSS / ساعت
25 × 1500 ÷ 1000 = 37.5 کیلوگرم TSS/h
اگر جریان بازیافت و تولید هوای محلول بدون تغییر باقی بماند، مقدار هوای موجود به ازای هر کیلوگرم مواد جامد کاهش می‌یابد.
به همین دلیل است که یک DAF می تواند تبدیل شود هوا محدود حتی زمانی که جریان فاضلاب تغییر نکرده باشد.
انعقاد ضعیف می تواند ذرات ریز را غیرممکن کند
بسیاری از ذرات معلق بسیار کوچک یا از نظر الکتریکی بسیار پایدار هستند که به طور موثر به حباب‌های هوا بدون تهویه شیمیایی متصل نمی‌شوند.
انعقاد این ذرات را بی‌ثبات می‌کند تا بتوانند شروع به تشکیل دانه‌های بزرگ‌تر کنند.
متغیرهای مهم عبارتند از:
- نوع منعقد کننده؛
- دوز منعقد کننده؛
- pH فاضلاب؛
- قلیایی بودن؛
- شدت اختلاط سریع؛
- تغییرات در ترکیب نفوذی
اگر انعقاد ضعیف باشد، پساب ممکن است کدر به نظر برسد، حتی اگر DAF حباب های زیادی تولید کند.
کم دوز
منعقد کننده بسیار کم ممکن است کلوئیدهای ریز را پایدار و به سختی جذب کند.
مصرف بیش از حد
منعقد کننده بیش از حد به طور خودکار بهتر نیست. می تواند تولید لجن، هزینه شیمیایی را افزایش دهد و در برخی شرایط پایداری تصفیه را کاهش دهد.
اگر شیمی تأثیرگذار تغییر کرده باشد، راه حل صحیح ممکن است تنظیم pH یا شرایط انعقادی متفاوت باشد نه صرفاً افزایش دوز.
مشکلات لخته سازی: خیلی کوچک، خیلی بزرگ یا خیلی شکننده
پس از انعقاد، لخته سازی باید ذرات به اندازه کافی بزرگ برای اتصال حباب قابل اعتماد ایجاد کند، اما به اندازه کافی قوی برای زنده ماندن از حمل و نقل به منطقه شناورسازی باشد.
ذرات ریز معلق می مانند و پساب مه آلود یا کدر تولید می کنند.
اتصال خوب حباب و شناور شدن پایدار.
لخته های ضعیف بزرگ ممکن است تحت پمپ ها، دریچه ها یا اختلاط بیش از حد از هم جدا شوند.
اپراتورها باید بررسی کنند:
- نوع و دوز پلیمر؛
- کیفیت آماده سازی پلیمر؛
- زمان پیری پلیمر؛
- سرعت لخته ساز؛
- شدت اختلاط؛
- زمان ماند لخته؛
- برش در ورودی DAF.
یک مشکل رایج این است که لخته قابل قبول در بالادست تشکیل می شود اما قبل از ورود به منطقه فلوتاسیون از بین می رود.
نسبت بازیافت می تواند خیلی کم یا خیلی زیاد باشد
بازیافت تحت فشار برای تولید جریان هوای محلول که میکروحباب ایجاد می کند استفاده می شود. با این حال، افزایش جریان بازیافت همیشه درمان را بهبود نمی بخشد.
بازیافت خیلی کم است
- هوای محلول ناکافی
- تولید حباب ضعیف
- بالابر ضعیف مواد جامد
- حمل مواد جامد بیشتر
بازیافت خیلی زیاد
- بار هیدرولیک داخلی بالاتر
- انرژی پمپ بیشتر
- تلاطم بیشتر
- شکست بالقوه لخته
هدف به حداکثر رساندن جریان بازیافت نیست. این است که هوای محلول کافی برای بار جامد فعلی بدون بی ثبات کردن منطقه شناور فراهم شود.
ابتدا بررسی کنید که آیا سیستم دارای محدودیت هوا، بارگیری بیش از حد هیدرولیکی است یا از مشکلات شیمیایی و لخته سازی رنج می برد.
لایه لجن و سطح اسکراپر را بررسی کنید
گاهی اوقات شناورسازی به درستی کار می کند، اما جامدات به طور موثر از سطح آب حذف نمی شوند.
یک DAF پایدار باید یک لایه لجن شناور تشکیل دهد که قبل از شروع تجمع بیش از حد به طور مداوم یا دوره ای حذف شود.
مشکلات رایج عبارتند از:
- سرعت خراش خیلی کم؛
- سرعت خراش خیلی زیاد؛
- لایه لجن سطحی بیش از حد ضخیم؛
- انسداد قیف لجن؛
- مشکلات پمپ خروج لجن؛
- لجن چسبنده غنی از مه در نزدیکی نقطه تخلیه تجمع می یابد.
Scraper Too Slow
لجن اضافی روی سطح باقی می ماند و ممکن است ناپایدار شود، غرق شود یا دوباره وارد آب شفاف شود.
خراش خیلی سریع
حرکت بیش از حد خراش دهنده می تواند پتوی شناور را مختل کند و مواد جامد را به داخل آب برگرداند.
اگر تولید حباب خوب به نظر می رسد و یک پوشش لجن قوی به وضوح در حال تشکیل است، اما کیفیت پساب همچنان ضعیف است، حذف لجن را قبل از تنظیم هوا یا مواد شیمیایی بررسی کنید.
فاضلاب غنی از مه به عیب یابی متفاوتی نیاز دارد
فاضلاب مواد غذایی، لبنیات، فرآوری گوشت، کشتارگاه ها و روغن های خوراکی اغلب حاوی غلظت بالایی از چربی ها، روغن ها و گریس هستند.
DAF به طور کلی برای این آلاینده ها مناسب است زیرا بسیاری از ذرات FOG به طور طبیعی شناور هستند. با این حال، امولسیون کردن می تواند حذف آنها را بسیار دشوارتر کند.
روغن رایگان در مقابل روغن امولسیون شده
جداسازی روغن آزاد یا با پراکندگی ضعیف نسبتاً آسان است. روغن امولسیون شیمیایی در قطرات بسیار کوچک تثبیت می شود و می تواند از DAF عبور کند مگر اینکه امولسیون ابتدا شکسته شود.
هنگامی که فاضلاب حاوی موارد زیر باشد، امولسیون شدن می تواند افزایش یابد:
- مواد شوینده CIP؛
- سورفکتانت ها؛
- مواد شیمیایی پاک کننده؛
- پمپ یا میکسر با برش بالا؛
- تغییرات دما
اگر پس از تغییر در روش‌های تمیز کردن ناگهان پساب روغنی ظاهر شود، قبل از اینکه فرض کنیم تجهیزات DAF از کار افتاده است، باید استفاده از مواد شیمیایی بررسی شود.
بنابراین، تغییرات در شیمی تمیز کردن کارخانه می‌تواند بر عملکرد DAF تأثیر بگذارد، حتی زمانی که تنظیمات جریان و تجهیزات بدون تغییر باقی می‌مانند.
از دستور عیب یابی گام به گام استفاده کنید
سریعترین تشخیص از بررسی فرآیند در یک توالی ثابت به جای تغییر چندین پارامتر عملیاتی به طور همزمان حاصل می شود.
جریان را بررسی کنید
جریان متوسط، جریان اوج و اینکه آیا یکسان سازی مطابق مورد نظر عمل می کند را تأیید کنید.
کیفیت تأثیرگذار را بررسی کنید
TSS، FOG، COD و pH فعلی را با اساس طراحی اصلی مقایسه کنید.
Bubble Generation را بررسی کنید
فشار اشباع، جریان بازیافت، منبع هوا، دستگاه‌های رهاسازی و کیفیت حباب را بررسی کنید.
انعقاد را بررسی کنید
بررسی دوز منعقد کننده، pH، اختلاط و تغییرات اخیر در شیمی فاضلاب.
لخته سازی را بررسی کنید
اندازه و استحکام لخته، آماده سازی پلیمر و شکستن لخته قبل از شناورسازی را مشاهده کنید.
منطقه شناور را بررسی کنید
به دنبال آشفتگی بیش از حد، اتصال کوتاه، توزیع ناهموار حباب و شناور ناپایدار باشید.
حذف لجن را بررسی کنید
سرعت اسکراپر، ضخامت لجن، وضعیت قیف و فرکانس برداشت را بررسی کنید.
وقتی پساب ابری به این معنی است که DAF واقعاً کوچک است
ظرفیت تجهیزات تنها پس از رد مشکلات عملیاتی اصلی باید مورد سوال قرار گیرد.
یک DAF ممکن است واقعاً کمتر از اندازه باشد زمانی که:
- جریان واقعی به طور مداوم از جریان طراحی اصلی فراتر می رود.
- بارگیری جامدات به طور دائم بسیار بالاتر از اساس طراحی اصلی است.
- تولید هوا و عملکرد بازیافت طبیعی است.
- انعقاد و لخته سازی بهینه شده اند.
- حذف لجن سطحی به درستی کار می کند.
- انتقال مواد جامد پساب هنوز تحت عملیات پایدار رخ می دهد.
سپس راه حل های ممکن عبارتند از:
- افزودن ظرفیت یکسان سازی؛
- افزایش منطقه موثر شناورسازی؛
- ارتقاء ظرفیت بازیافت و اشباع
- نصب یک واحد DAF موازی؛
- کاهش بار مواد جامد بالادست؛
- بهبود پیش تصفیه قبل از DAF.
پساب DAF هنوز ابری است؟
NIHAO می تواند به بررسی عملکرد DAF بر اساس شرایط واقعی هیدرولیک و عملکرد کمک کند. برای بررسی اولیه عیب‌یابی، جریان متوسط و پیک، TSS و FOG ورودی، pH، دوز منعقدکننده و پلیمر، جریان بازیافت، فشار اشباع‌کننده، و عکس‌ها یا ویدیوهای منطقه حباب و لجن سطح را ارسال کنید.
با مقایسه بارگیری هیدرولیک، تامین هوا، وضعیت لخته، عملکرد بازیافت و حذف لجن، اغلب می توان علت واقعی را قبل از در نظر گرفتن تغییرات عمده تجهیزات شناسایی کرد.
سوالات متداول
چرا پساب DAF من کدر است؟
علل شایع عبارتند از اضافه بار هیدرولیکی، هوای محلول ناکافی، انعقاد ضعیف، لخته ضعیف یا شکسته، جریان بازیافت نادرست، امولسیون FOG، یا حذف ناکارآمد لجن.
آیا جریان کم بازیافت می تواند باعث کیفیت پایین پساب DAF شود؟
بله. اگر جریان بازیافت خیلی کم باشد، سیستم ممکن است هوای محلول و میکروحباب های کافی برای بار جامد فعلی تولید کند.
چگونه بفهمم DAF من به اندازه کافی هوای محلول دارد؟
جریان بازیافت، فشار اشباع کننده، عرضه هوا، چگالی حباب، اندازه حباب و اینکه آیا منطقه شناور توزیع خوب و نسبتاً یکنواخت حباب را نشان می دهد را بررسی کنید.
آیا پلیمر زیاد می تواند باعث کدر شدن پساب DAF شود؟
بله. پلیمر بیش از حد می تواند لخته غیرعادی ایجاد کند، تولید لجن را افزایش دهد یا تصفیه را بی ثبات کند. دوز پلیمر باید به جای افزایش صرفاً هر زمان که کیفیت پساب کاهش می یابد، بهینه شود.
چرا عملکرد DAF در ساعات اوج تولید بدتر می شود؟
اوج تولید می تواند جریان هیدرولیک، TSS، FOG یا هر سه را به طور همزمان افزایش دهد. این هم بارگذاری سطحی و هم بارگذاری جامدات را افزایش می دهد و ممکن است از حاشیه عملیاتی DAF فراتر رود.
چرا حباب های DAF من خیلی بزرگ هستند؟
حباب های بزرگ ممکن است با اشباع ضعیف، انتشار فشار نادرست، مشکلات دستگاه رهاسازی یا اختلاط ناکافی هوا و آب همراه باشد. حباب های درشت معمولاً چسبندگی موثر کمتری به لخته های ریز ایجاد می کنند.
آیا جریان بازیافت بیش از حد می تواند عملکرد DAF را کاهش دهد؟
بله. بازیافت اضافی بار هیدرولیک داخلی را افزایش می دهد و ممکن است تلاطم غیرضروری یا شکست لخته ایجاد کند حتی اگر جریان هوای محلول بیشتری تولید کند.
چرا لجن شناور دوباره داخل آب می افتد؟
علل احتمالی عبارتند از تجمع بیش از حد لجن، سرعت نادرست خراش دهنده، برداشت ضعیف لجن، لخته ناپایدار، یا آشفتگی بیش از حد در ناحیه شناورسازی.
چرا حذف روغن امولسیون شده با DAF دشوار است؟
امولسیون های قوی حاوی قطرات روغن تثبیت شده بسیار کوچکی هستند که به راحتی جدا نمی شوند. سورفکتانت ها و مواد شیمیایی پاک کننده می توانند امولسیون را قوی تر کنند، بنابراین ممکن است قبل از شناورسازی به تهویه شیمیایی نیاز باشد.
چگونه بفهمم DAF من واقعاً کوچک است؟
تنها پس از تأیید اینکه جریان، تولید هوای محلول، تهویه شیمیایی، لخته سازی، عملیات بازیافت و حذف لجن به درستی کار می کنند، به محدودیت ظرفیت واقعی مشکوک شوید. اضافه بار مداوم تحت این شرایط ممکن است نشان دهنده ظرفیت ناکافی شناور باشد.
انگلیسی
عربی
اسپانیایی
